۱۳ اسفند

بعضی مواقع در عصر روزهای جمعه احساس کسالت و افسردگی می‌کنید زیرا در عصرهای جمعه از یک طرف راه انس با عالم غیب بیشتر فراهم است و روح ما آن را احساس می‌کند و از طرف دیگر از آن غافلیم و خود را مشغول زندگی دنیایی کرده‌ایم. به طوری که روح از یک طرف احساس می‌کند باید در عالم دیگری به سر ببرد و دلش در حال و هوای آنجاست ولی از طرف دیگر ما آن را مشغول بازی‌های دنیایی کرده‌ایم و در نتیجه از جای اصلی‌اش که حضور در عالم غیب است محروم شده است.

ما با توجه بیش از حد به بدن، خود را آماده نکرده‌ایم تا در عصر جمعه با عالم غیب و امام زمان‌مان انس بگیریم و به همین جهت در خود احساس ناراحتی می‌کنیم، در حالی که اگر در طول هفته مراقبت‌ها و مواظبت‌های لازم را انجام می‌دادیم و روح خود را برای انس با عالم غیب و معنویت آماده می‌کردیم، نه تنها عصر جمعه برای‌مان غمناک نبود، بلکه نسبت به سایر روزها از آرامش و نشاط بیشتری برخوردار می‌شدیم به طوری که احساس می‌کردیم در تنهاییِ عصر جمعه به گمشده‌ی خود دست یافته‌ایم.

عصر جمعه شبیه عصر یک زندگی است که باید انسان در روزهای آخر زندگی، خود را آماده کرده باشد از این دنیا به عالم غیب و معنویت سفر کند و با شادی‌های قیامتی روبه‌رو شود. اگر در زندگی -که در واقع یک جمعه بیشتر نیست- خود را برای ورود به عالم غیب و قیامت آماده کرده باشید، در عصر زندگی آرامش خوبی را در خود احساس می‌کنید و روزشماری می‌کنید که هر چه زودتر به سوی عالم غیب بروید و راز و رمزهای آن‌جا را بیشتر بشناسید و در آن دنیای فوق‌العاده گسترده با زیباترین حقایق به سر ببرید. ولی اگر در طول زندگی، خود را برای ورود به عالم غیب آماده نکرده باشیم، چقدر روبه‌رو شدن با پیری و برزخ و قیامت برای ما وحشتناک خواهد شد و چقدر روح ما با آن شرایط احساس ناهماهنگی می‌کند و عملاً انسان در آن حالت با تمام عذاب‌هایی که خداوند در قرآن از آن‌ها خبر داده روبه‌رو می‌شود.

منبع: جوان و انتخاب‌های بزرگ/ اصغرطاهرزاده/۵۷

  

Leave a Comment